| |
|
| |
4.
Instrukcja montażu |
| |
Prawidłowy montaż
stolarki budowlanej jest jednym z najważniejszych czynników wpływających
na długotrwałe, bezproblemowe oraz przyjemne użytkowanie. Eliminuje
dyskomfort przyszłego użytkownika związany z nieprawidłowym funkcjonowaniem
okien. Montaż przeprowadzony niezgodnie z prawidłami sztuki budowlanej
może prowadzić do wypaczenia elementów konstrukcyjnych ram lub
skrzydeł okiennych, blokowania się elementów okuć obwiedniowych,
bądź też w skrajnym przypadku do zniszczenia stolarki. |
| |
Wymagania ogólne.
Stolarkę
okienną zewnętrzną uznaje się za prawidłowo wbudowaną, jeżeli podparta
i zamocowana ościeżnica przenosi obciążenia od
ciężaru własnego okna, parcia lub ssania wiatru, obciążeń temperaturą
i innych obciążeń występujących podczas użytkowania okien. Zaleca
się wykonanie montażu stolarki przez fachową, posiadającą autoryzacje
producenta ekipę montażową, która jest gwarantem właściwie przeprowadzonej
usługi wbudowania stolarki zewnętrznej.
Przed przystąpieniem do montażu okien należy sprawdzić czy wymiary
okna pasują do otworów w murze i czy zapewniają odpowiedni luz
obwodowy w granicach 10-20 mm na każdą stronę ramy okiennej. Luz
boczny między oknem a otworem w ścianie pozwala na zmiany wymiarów
okna, jakie zachodzą wraz ze zmianami temperatury lub wilgotności.
Uniemożliwia również wystąpienie zmian w cechach geometrycznych
okna pod wpływem ruchu konstrukcji budynku, występującego na skutek
zmiennych obciążeń lub nierównomiernego osiadania budynku. Przy
luzach obwodowych mniejszych niż 5 mm może występować wyboczanie
ram klinujących się w ciasnym otworze okiennym. Z kolei za duży
luz, przekraczający 30 mm, może być przyczyną niewystarczającego
utwierdzenia okna w murze.
Przed przystąpieniem do montażu należy zaopatrzyć się w blachy
montażowe, kołki szybki montaż lub pusta przestrzeń, w zależności
od konstrukcji muru, wkręty ramowe oraz piankę montażową.
|
| |
|
| |
Rys.
1. Potrzebne materiały pomocnicze
do montażu stolarki.
Prawidłowe rozmieszczenie punktów mocowania ościeżnicy okien i
drzwi balkonowych.
Producent zaleca osadzenie okna w ościeżu przy pomocy kotew montażowych
(blach) i wkrętów ramowych zgodnie ze schematami przedstawionym
na rysunku poniżej.
Rozmieszczenie blach montażowych:
Wymiary A = 150-200 mm
Wymiary B = max 850 mm
Dodatkowo należy stosować wkręty ramowe przy następujących długościach
ościeżnicy:
- od 1500-1700 mm 1 wkręt ramowy,
- od 1701-2000 mm 2 wkręty ramowe,
- od 2001-2450 mm 3 wkręty ramowe.
|
| |
|
| |
Rys.
2. Schematy rozmieszczenia punktów
mocowania.
Okno i drzwi balkonowe jednodzielne Okno i drzwi balkonowe
dwudzielne |
| |
|
| |
Okno i drzwi balkonowe dwurzędowe Okno
i drzwi balkonowe trójdzielne |
| |
|
| |
Prawidłowe mocowanie blach montażowych
i usytuowanie okna w murze.
Mocowanie kotew montażowych do ościeżnicy należy wykonać przed
jej włożeniem w ościeże, po uprzednim zdjęciu skrzydeł. Blacha,
kotwa montażowa ma być przymocowana do ościeżnicy zgodnie z rysunkiem
poniżej |
| |
|
| |
Rys.
3. Schemat mocowania blachy montażowej. |
| |
|
| |
Przy zdejmowaniu skrzydeł i później ich
ponownym zawieszaniu prosimy o przestrzeganie wskazówek prezentowanych
poniżej. Za złe wykonanie opisanych czynności producent okien nie
ponosi odpowiedzialności. Nieprawidłowe wyjęcie i zawieszenie okna
grozi jego wypadnięciem i stanowi zagrożenie dla zdrowia i życia. |
| |
|
| |
Rys.
4. Wyjmowanie i zawieszanie skrzydeł.
Kontrola położenia trzpienia |
| |
|
| |
Wyjmowanie:
Przy zamkniętym skrzydle przesunąć w dół trzpień zawiasu górnego.
Zawieszanie:
Skrzydło zawiesić i mocno docisnąć do ramy. Nie zamykać tj. ryglować
okna poprzez przekręcenie klamki! Trzpień zawiasu wcisnąć do momentu
zatrzaśnięcia się trzpienia w zawiasie.
Wzrokowa kontrola położenia trzpieni zawiasów jest niezbędna.
Po zdjęciu skrzydeł i zamocowaniu kotew montażowych, ościeżnicę
bez skrzydeł wstawia się w otwór w murze i unieruchamia za pomocą
drewnianych klinów. Należyte usytuowanie okna w przekroju ściany,
zapewnia wysoką temperaturę na jego powierzchni wewnętrznej, w
miarę możliwości wyższą od temperatury punktu rosy, co ogranicza
problem roszenia okien i zespoleń od wewnątrz. |
| |
Usytuowanie okna w murze powinno się
dokonać zgodnie z prezentowanymi poniżej rysunkami. |
| |
|
| |
Rys.
5. Właściwa lokalizacja stolarki
w murze. |
| |
|
| |
Następną czynnością jest unieruchomienie
ościeżnicy za pomocą drewnianych klinów. Klinowania dokonujemy
w obszarze naroży ościeżnicy. Po ustawieniu ościeżnicy w otworze
należy sprawdzić:
- pion i poziom ościeżnicy,
- zmierzyć długość przekątnych ościeżnicy,
- usytuowanie ościeżnicy w stosunku do lica ściany.
Należy pamiętać, że maksymalne odchyłki mogą wynosić:
- od pionu i poziomu max. 1 mm na długości 1 m, jednak nie więcej
niż 3 mm na całej długości,
- w przypadku przekątnych max. 3 mm,
- przy usytuowaniu w stosunku do lica ściany max. 5 mm.
Jeżeli wszystkie powyższe warunki są spełnione mocujemy ościeżnicę
w otworze. Należy zwrócić uwagę na mocne i właściwe przykręcenie
kotew do muru (patrz rys. 2).
Następnie należy założyć skrzydło i sprawdzić poprawność jego działania.
Może zajść potrzeba jego regulacji. Jeżeli skrzydło sprawnie funkcjonuje
przy zamykaniu i otwieraniu tj. elementy okuć obwiedniowych dociągają
skrzydło do ościeżnicy, wówczas można przystąpić do kolejnego etapu
montażu. Należy pamiętać, że obsługa drzwi balkonowych może się
wiązać z większym nakładem siły w porównaniu do okien, ponieważ
jest to związane z większą ilością punktów ryglujących skrzydła
z ościeżnicą i nie jest to związane z wadliwym działaniem okuć.
Piankowanie.
Kolejna czynnością jest wypełnienie luzu bocznego pianą montażową.
Należy stosować się ściśle do zaleceń producenta pianki. Zaleca
się stosowanie niskorozprężnych pian montażowych oraz odpowiednie
ich dobranie w zależności od pory roku (letnia lub zimowa pianka).
Przed piankowaniem należy wcześniej zwilżyć wodą ościeżnicę i
ościeżę, co w decydujący sposób poprawi przyczepność piany uszczelniającej
i właściwe jej pęcznienie.
Odpowiednie wypełnienie luzu między ościeżnicą a ościeżem zapewnia
szczelność na przenikanie powietrza, izolacyjność cieplną i akustyczną
na poziomie zbliżonym do okien, a izolacyjny materiał wypełniający
jest zabezpieczony przed zawilgoceniem wodą lub parą wodną.
Na rysunku poniżej przedstawiono zalecany sposób rozwiązania
połączenia ościeżnicy z ościeżą oraz odprowadzenia wody opadowej
przez parapet poza lico zewnętrzne ściany.
|
| |
|
| |
Rys.
6. Zalecane sposób połączenia ościeżnicy
z ościeżą. |
| |
|
| |
Dodatkowe informacje.
Przy montażu zestawów okiennych należy pamiętać o ich wzajemnym
skręceniu minimum w 3 miejscach. Rozstaw wkrętów nie może przekraczać
500 mm. Wewnętrzne kanały muszą być wypełnione specjalnie dociętymi
listwami drewnianymi lub z materiału izolacyjnego np. styrodur.
Zabezpieczy to przed wystąpieniem mostka termicznego. Styk połączeń
można uszczelnić za pomocą silikonu. Prawidłowe zespolenie okna
z oknem lub drzwiami balkonowymi przedstawia rysunek poniżej. |
| |
|
| |
Rys.
7. Schemat zespalania okien. |
| |
|
| |
Po wykonaniu montażu
przez ok. 12 godzin zabrania się jakiejkolwiek ingerencji przy
stolarce np. otwierania
okien. Po upływie odpowiedniego czasu należy wybić kliny, a ubytki
po nich uzupełnić pianą montażową.
Następnie można przystąpić
do obróbki glifów, usuwając wcześniej nadmiar pianki montażowej
nożem.
Przed przystąpieniem do prac budowlanych należy pamiętając o
wcześniejszym zabezpieczeniu okien przed zabrudzeniem odpowiednimi
taśmami (patrz
zał. Nr 2 "Instrukcja użytkowania, pielęgnacji i konserwacji"). |